Hier is my take.
1) Die land se reels is dat as jy drugs inbring jy dood gemaak gaan word. Daar is ‘n rede vir die reel. Ek wed julle Meksiko, waar helfte van die land BESTUUR word deur gangs wens hulle het 20 jaar terug begin met daai reel. 57,000 mense is in die 7 jaar van die oorlog dood om die land terug te probeer kry. Dis ‘n nes waar die diewe hulle eie stadsrade kompleet met pantserkarre en polisie het.
2) My skoolvriend is 4 keer geskiet in 10 jaar in die polisie. OK, hy was 120 kg en ‘n groot, stadige teiken, maar nog steeds. As ek n cop was was my foto ook op die voorblad van die Sunday Times. Ek sou jou geskiet het as ek net dink jy het ‘n wapen. Dis oorlog baby. 35,000 moorde per jaar is nie Swede of Denemarke waar ons mooi met mense kan werk nie. Hierdie ouens het vir 20 jaar ‘n skrikbewind gevoer en huil nou dat die polisie terugskiet. As jy ‘n ongelisensieerde wapen HET (nie uithaal nie, nie rig nie, nie skiet nie) het jy hom vir een doel en dis om die samelewing te terroriseer. Ek is die samelewing en ek is die een wat nie omgee as jy point blank deur die kop geskiet word nie.

Die skoen is aan die ander voet, en hy is besig om die diewe se gatte te skop.

Die krisis het ons twee goed geleer:

1)    As jy op ‘n groot skaal kak soek begin ‘n sosiale demokrasie waar jy vir mense verniet geld gee om niks te doen nie. Dit was waar vir Rusland, en dit is waar vir omtrent almal in Duitsland. Al die lande in Europa wat daai rigting gegaan het is bankrot, behalwe Duitsland en Noorwee. As Noorwee geld nodig het skakel hulle die pomp op Nr 3 olieboor aan en dan loop die geld uit, so dis anders.

2)    Iewers is daar geld. Italie se moeilikheid is nie Mickey Mouse moeilikheid nie. Spanje s’n ook nie, Britanje, Japan en Frankryk se moeilikheid broei ook. Maar die 7 banke bail hulle steeds uit met geld van iewers af.

MAAR: Die bailouts is nie oneindig nie. Ons praat nie hier van die weduwee se kruik nie. Iewers gaan die geld opraak. Net Sjina is flush genoeg om daai klas geld in te pomp, en hulle het 700 miljoen arm mense wat dieselfde geld soek.

Op ‘n lang manier wil ek die volgende se:

Die geld gaan opdroog. As Spanje onder gaan, gaan die paw-paw die fan tref. Portugal en Ierland is gelukkig dat hulle eerste was en nog geld gekry het om hulle probleem op te los. (Griekeland is ‘n nut-case en hoort nie met hulle etiek by enige ander land nie). As die paw-paw die fan tref gaan niemand meer mekaar vertrou nie. Banke in Europa vertrou mekaar nie meer nie. Spanje het 25% werkloosheid, so die paw-paw gaan die fan tref.

Ek dink enige iemand wat dink die probleem gaan net wegraak is hulle stupid. Die wereld gaan vir die volgende 10 jaar in austerity wees. Europa se aftree ouderdom gaan deur die bank na 65 of 67 opgaan en minder jong mense gaan werk kry.

Ons is in die 21ste eeu en ons begin nou die vrugte pluk van Globalization. Dit beteken nie net dat jy jou produk oral kan verkoop nie. Dit beteken ook dat jy ‘n masjien kan kry om 10 mense se werk te doen. Die slim mense en die blink dinkers dink dis die eeu vir slim mense en vir blink dinkers. Die slim mense en blink dinkers vergeet as jy soos ‘n kreef oor die ander krewe klim om bo te kom gaan die ander jou van agter af op-eet.

Dis die eeu vir saamwerk en hard werk. Dis die eeu om werk te skep en minder kinders te he. Slim mense en dom mense saam. As jy dom en lui is is dit die eeu vir doodgaan van honger, want niemand gaan weer die sosiale eksperiment van hand-outs probeer nie.

Zuma was die hoof van intelligensie van die ANC tydens die struggle (oxymoron, ek weet…). Mac Maharaj was ‘n operative saam met een van die ander Schaik broers. Hulle rol was (en dis geen grap nie) MONEY LAUNDERING vir die ANC uit en in Suid Afrika in. Hulle weet hoe om geld te laat wegraak. Die ander man wat belangrik was in hierdie sirkel is Joe Modise.

Joe is tans waar hy hoort (6 voet onder die kluite), maar nie voor hy so baie geld uit die arms deal gesteel het dat dit Mabuto Sese Seko soos ‘n Noorweegse burokraat lyk het nie. Toe Joe in exile was het geld uit die ANC verdwyn. Hy het hulle eie wapens aan wapenhandelaars verkoop en miljoene gesteel. As iemand te hard praat gaan hy dood. Dit was sy M.O.

Toe kom die wapenskandaal en al die geleenthede daar rondom.

“Enormous savings will be made as a result of the abolition of the multi-headed hydra represented by the various apartheid administrative structures. Defence spending will also have to be reduced radically as a result of the thinning down of the defence establishment.” Nelson Mandela. 1991.

Die ANC het geld nodig gehad. Hulle kan nie effektief bestuur nie en mense in die organisasie steel hulle eie geld net so baie soos hulle die staat se geld steel. Individue het massiewe hoeveelhede geld uit die transaksies gemaak. Onder hulle was Joe Modise seker die voorbok, maar Fana Hlongwana, Yengeni, Zuma, die Schaiks, Maharaj en honderde ander was in die kring. Schaik het die geld laat verdwyn, onder andere om die ANC aan die gang te hou.

Toe kom die Tony Yengeni Mercedes storie en almal begin bietjie nader kyk. Hy was (weer) in algemene populasie in die tronk. Toe kom die groot storie. Zuma het geld by Schaik gekry. Schaik se broer Chippy was die hoof van aankope by die weermag. Hulle het aanmekaar Thales en Ferrostaal voorkeur gegee, so erg dat Thales (wat ‘n wapenhandelaar is) aangestel is om ons drivers licenses te maak.

Schaik gaan tronk toe omdat hy vir Zuma meer as ‘n miljoen gegee het, maar Zuma gaan nie tronk toe omdat hy die miljoen gevat het nie. Zuma is so ‘n groot pateet dat Schaik vir sy kinders se R60 car washes laat betaal. het.

Maar Schaik gaan nie general population toe soos Yengeni nie. Hy bly in die hospitaal vleuel. Apart. Beskerm. En toe kry hy ‘n mediese brief in Maart 2009 wat se hy gaan omtrent onmiddelik dood en hy moet huis toe gaan op parool om in vrede dood te gaan. Natuurlik lewe hy nog golf fiks 3 jaar later.

WANT HY WEET WAAR DIE LYKE BEGRAWE IS. Yengeni was ‘n small time scumbag wat niks geweet het nie. Schabir Schaiik het iewers ‘n file of ‘n dossier of ‘n bekentenis oor wat presies gebeur het en waat al die geld heen is. Schaik was die pro money launderer, en het die geheime van die wapen skandaal gehad, maar ook baie ander ongemaklike geheime van die ANC tydens verbanning.

Toe dit duidelik word dat Zuma hom wil sidetrack in die tronk het hy die bom in die ANC laat bars. Hy moet onmiddelik huis toe gaan of hy spill die beans. Alles word oopgevlek, die hele top echelon van die ANC gaan tronk toe en die ANC moet die honderde miljoene wat hulle van die R100 biljoen gekry het terugbetaal.

Schaik gaan huis toe, maar 3 jaar later kom nog ‘n Schaik probleem aan die lig. Hy het Maharaj betaal vir allerhande transport deals, hom Disneyland toe gevlieg en geld in Switserse en Cayman Island bankrekeninge inbetaal. Weereens is hy die chief money launderer. Mac is ‘n Mickey Mouse operator wat R2 miljoen se bribes gekry het. Net soos Zuma en net soos Yengeni. Hulle is die dumkopfe. Die voetsoldate. Schaik is die kingpin.

Mac Maharaj sal nie vervolg word nie. Nie omdat hy belangrik is nie (hy is actually belaglik), maar omdat dit sal beteken dat Schaik ook weer ingeneem word. Schaik hou die hele ANC aan die eiers vas. As dit warm raak druk hy.

En ons sal weer kommissies en ondersoeke kry tot almal van hulle dood is en niks sal ooit gebeur nie. Want die ANC is betrokke en omtrent die hele party is betrokke. En Menzi Simelane is die chief prosecutor.

In dit is die grootste vrees vir die ANC. As hulle ‘n verkiesing verloor word Simelane vervang deur Gerrie Nel en verloor hulle ALLES.

Schabir Schaik gaan tronk toe en strike ‘n deal vir die dossier. Terug tronk toe broers. En dit is ook hoekom die ANC nooit mag gaan oorgee nie.

Rukkie later sleep hulle vir James Jackson van die “free Wall Street” aan sy hare rond uit ‘n vreedsame protesoptog. Andries Thabane kry 2 rubberkoeels in sy bors toe hy protes aanteken teen korrupsie.

Nerens word die woord “Human Rights Abuses” genoem nie. As ‘n regering demokraties verkies is kan hy doen wat hy wil. Demokratiese lande kan nie menseregte vergrype pleeg nie. Laat Sjina of Burma of Kuba een ou doodskiet loop die hele wereld soos een man na die seepkis toe met hulle megafone. Gunstelinge is “Detention without Trial” of “Extra-judicial killings” of “kidnapping” of “cruel and unusual punishment.”

Maar dis net as dit kommunistiese lande sonder olie is wat die reel geld.
Guantanamo tel nie onder “detention without trial” nie, alhoewel daai dudes definitief detained is, en definitief sonder ‘n trial was. James Jackson se freedom of speech and freedom of movement is tydelik opgeskort, baie soos An San su Kyi…
Hulle buddy Saudi Arabiee het nog nooit verkiesings gehou nie, en die ouens wie se hande vir brooddiefstal afgekap is kan in elk geval nie penne vashou nie. Hulle gooi Fatima met klippe dood omdat sy vir Abdul onder die dadelbome vasvat, Hulle ander buddy Israel bou huise op ander lande se grond en brand vanaand die ander ouens se olyfbome af.
Waterboarding (NIKS, NIKS, NIKS anders as marteling nie) word deur Amerika mildelik toegepas in Pole op mense wat duisende myle ver in Moslem lande ontvoer is. Om iemand met ‘n donker doek oor jou kop in die nag te gryp voor sy kinders (in sy eie land) en hom in ‘n ander land te gaan martel is blykbaar OK. Solank jy ‘n demokrasie is.
Seker so 3 jaar terug kom gryp hulle vir Mohammed in Greytown Kwa-Zulu, ontvoer hom en martel hom in Pakistan, met die hulp van ons Human Rights regering. Geen paspoort nie, geen doane nie.

Ek wil dit duidelik maak dat Burma, Kuba en Sjina crap aanjaag op baie fronte. Burma is barbaars. My Facebook, Youtube en WordPress het nie in Sjina gewerk nie as gevolg van sensuur. Maar dis bietjie moeiliker om ‘n land te bestuur as wat dit op die prospektus lyk.

So die volgende keer wat Hillary Clinton vir ons probeer preek oor hoe ander mense moet operate moet hulle vir ons verduidelik hoekom hulle waterboard (TOT VANDAG TOE in Pakistan), hoe hulle kinders uit drones met missiele skiet en hoekom hulle mense ontvoer. Hulle moet ook Guantanamo verduidelik.

Human Rights is groter as woorde. Amerika is hipokraties as hy ander beskuldig vir menseregte probleme sonder om sy eie reuse tekortkominge te erken.

Dit bring ons by Julius, Suid Afrika in 2011 en voorbereiding.

Afrikaners en Engelse gaan vir 6 ure skool toe en swart kinders vir 3 ure. Daar is honderde syfers in hierdie argument wat elkeen ‘n skokkende prentjie skets. Vir nog ‘n paar kyk bietjie hier (sensitiewe kykers mag ontstel word)

• 62,5% kinders in blanke skole in die Wes Kaap lees en skryf op standaard. (Nie blanke kinders nie, blanke skole)
• 0,1% kinders in swart skole in die Wes Kaap lees en skryf op standaard. (Dis nie ‘n tikfout nie!)
• 48% van alle Graad 4 wiskunde onderwysers kom Graad 6 wiskunde deur.
• 54% van alle Graad 4 onderwysers kan nie op graad 6 vlak lees nie.

Kom ons dans in die strate
Kom ons hou ‘n bring en braai!

Nationalisering is weg!
Niemand gaan ons plase vat nie!

Al die werklose mense gaan nou werk kry!
Eskom gaan genoeg krag he!
Die honger massas gaan nou kos kry!
Yipee! Dit was alles Malema se skuld!

Net omdat die tong afgekap is beteken dit nie die monster van armoede is weg nie! Malema is die tong. Die massas is nie vir 5 jaar geskors nie. Au contrairre!

Ons kry vinnig ‘n baie mooi paar skoene by die subway vir R250 maar hulle het net tot groote 9 en ek dra 10 1/2. Na ‘n rukkie kom ons agter Kuala Lumpur Chinatown se pryse is baie laag, maar die kwaliteit is nie naby Beijing se Pearl Market nie. In Beijing koop jy die oorspronklike artikel wat op die derde skof gemaak is. In KL koop jy ‘n duidelike fake. Ek dink skoene is beter in KL, maar verder was ek teleurgesteld.
Nog ‘n probleem in KL is dat winterbaadjies nie groot is nie. In fact, hulle het nie winterbaadjies nie. Dit het my egter gelyk hulle dames klere is baie meer Suid Afrika klimaat en styl gerig as Beijing.

Ek sal nog so 2 of drie draaie stap om te kyk voor ons lughawe toe gaan na ‘n laaste Nasi Lemak. Op die voorlaaste draai koop ons ‘n Adidas sweetpak vir R250. Nog ‘n entjie aan 3 Polo kortmou werk hemde en ‘n baie goeie kwaliteit dik Diesel t-shirt vir R250 saam. Ons kry ‘n netjiese paar Timberland skoene vir R170 en roep dit ‘n dag. Dis is nou so warm die Ais Krim smelt in die koelkaste. Ons begin teruggaan hotel toe om die tasse wat ons daar gelos het op te tel. Ons is 2 blokke weg van die stasie af maar dis omtrent 2 blokke te ver in hierdie hitte en met hierdie pakasie. Ons vat ‘n R12 taxi in die 35 Celsius, 95% humiditeit. Toe ons stop kry ons ‘n bus lughawe toe. Die rit is aangenaam.
Ons ry verby verskeie groot projekte met baie krane en concrete. Dis duidelik dat Sjina nie die monopolie op ontwikkeling hou nie. Hierdie ouens doen dit miskien op ‘n kleiner skaal, maar hulle is ook besig. Ek hoor niks van Indonesie of die Filipyne in hierdie ontwikkelingsresies nie, maar met 400 miljoen mense tussen hulle (Indonesie is die wereld se grootste Moslem land met 220 miljoen mense) gaan dit seker wild daar ook.

Ek begin al hoe meer dink hierdie ouens worry nie oor Afrika nie, en niemand anders worry ook oor Afrika nie. Hoekom wil stress oor ‘n 1 biljoen mens mark waar 3/4 nie hulle name kan skryf nie as Suid-Oos Asie met 3 biljoen ontwikkelde mense ryp is om te pluk. Almal is polities stabiel, het infrastruktuur in plek en is naby die ander.

Ons kom by KL International reg vir die Lounge. Ons kort net die boarding pass en ons Diners Kaart. Ons wil stort en lekker eet. Emirates is van lyn af! Ons staan nou al 1 uur in die ry om die boarding pass te kry. Die lounge verdwyn voor my oe.

Na ‘n bietjie sukkel kom ons by die terminaal en board on die vliegtuig.

Tussen die vlug Dubai toe en van daar af huis toe kom mens agter Emirates is maar net ‘n cut above. Ons vlieg van Dubai af Jo’burg toe in ‘n Airbus A380. Dis die grootste, en sekerlik beste vliegtuig vir ekonomiese klas. Dit voel of jy in ‘n semi-besigheidsklas is. Die kajuit het plek om jou laptop in t eplug, so jy kan die hele tyd werk. Jy kan ook jou I-Pad, I-Pod ens inplug en op die HD-skerm jou movies kyk of musiek luister. WAY cool!

Ons kyk nie baie movies nie want die jetlag begin nou kwaai byt. Ek slaap baie lekker en Ingrid vang op op haar CSI episodes.

Ons ontmoet vir Linda wat ‘n drom verksaffer is op die stasie. Haar grootste probleem is dat haar ouers haar druk om te trou. Some problems are universal. Ons drink ‘n koue tee en Ingrid drink een of ander boontjiesap wat goed is vir vrouens. Na ‘n kort vergadering in ‘n noodle winkel op die stasie vat sy ons deur ‘n konstruksieperseel na die bushalte toe. Die bus is R15 per persoon lughawe toe. Die besoedeling is bo-menslik. Jy kan nie 2 km deur die rook (daar is geen ander woord daarvoor nie) sien nie. Hulle noem dit mis. This ain’t fog baby, it’s emphysema in 2020.

Die groot pret begin netnou met die inweeg. Ek sien al hoe trek ons alles in ons tasse aan!

Ons kom maklik by die lughawe, wat in die plek gebou is waar al die besoedeling bymekaarkom. Die luhawe is modern en netjies. Dis die laaste bastion van Sjinese beheer en ek speel dit maar veilig. Ons sitplekke is weg van mekaar af, maar na bietjie trane van Ingrid skuif hulle ons.
Jy kan nie die vliegtuig van waar hy begin vinniger ry tot waar hy opstyg deur die rook sien nie.
Ons eerste fase van projek ‘kom-met-ons-gewig-op-die-vliegtuig-sonder-penalties’ is suksesvol. Die groot tas is op. 25,2 kg na ‘n bietjie rondskuif. Ons twee klein tassies is altwee 7kg, maar my laptop-sak het die wereld se brosjures in en weeg seker 12 kg. Ons gaan nou bietjie iets eet (vir die laaste keer in Sjina) voor ons opstyg vir ‘n vlug sonder entertainment na Kuala Lumpur. Ingrid dra ‘n man-bag handsakkie om haar middel om bietjie van die gewig te skuif. Sy gaan nou al die perels en neklisse aantrek wat self seker 1 of 2 kg weeg. Ons gaan in polar survival suits in Kuala Lumpur aankom wat op die ekwator is. Should be fun…

Ons kom met die brosjures in ons hande en ons dikste jasse aan by die Air Asia inteken. Hulle kyk nie eers nie en laat ons deurstap. As ek dit geweet het het ons nog 3 jasse gekoop!

Die vliegtuig is 3/4 vol en ek en Ingrid sit op ‘n 3 man ry. Ons doen die besigheidsplan vir die nuwe fabriek. Dinge lyk goed en my oe raak swaar. Ons praat nog ditjies en datjies oor kos en die lekkerste etes toe ons weer op Ingrid se kamera na die geregte kyk. Ons het alles afgeneem. Uiteindelik slaap ons ‘n bietjie en land maklik in KL. Ons vat die R20 bus Sentral toe en hoop ons vorige hotel het vir ons ‘n kamer 23h30 in die nag.

Ons book weer in by die Summerview Hotel naby Sentral. Die enigste kamers is Kings Double vir R400. Nadat ek die proviant uit Sjina uit gesleep het en ek my Jack Wolfskin Everest Ascent jas op die ewenaar dra is ek definitief nie lus vir rondsoek vir ander hotelle nie. Die kamer is ruim en gemaklik.

Ons raak 01h00 aan die slaap met die aircon full blast.

Ek is baie polities, so ek gaan my opinie oor hulle kamstige oppressive staat uitspreek. Ek het 5 miljoen mense gesien. Nie een het oppressed gelyk nie. Behalwe vir die Facebook, Youtube en WordPress ban (onthou hulle het domestic weergawes wat werk) was dit baie lekker en vry in Sjina. Niemand vra jou paspoort behalwe vir die high speed trein kaartjies nie.
Jy voel veilig oral waar jy gaan.
Mense stap in die strate, die parke is vol mense wat hulself geniet, mense lag en die grootste probleem wat hulle het is die prys van die huise wat so duur is.

Ek het dit al ‘n paar keer gese, maar party lande het effektiewe outokratiese bestuur nodig. Suid Afrika is een van die lande. Ons gee vir elke aap ‘n seepkis onder die vaandel van vrye spraak waar hy die grootste klomp stront kan praat. So kry ons 1,000 denkwyses en ‘n miljoen divergente ideale.

Ons kyk na die Temple of Heaven wat ‘n Unesco World Heritage Site is. Ek like World Heritage Sites omdat jy dan weet dit wat jy sien is ‘n major, major internationale erfenis, tensy dit Robben Eiland is. Temple of Heaven is in 1420 gebou in die Ming Dynasty. Dis die simbool van Beijing en lyk of 3 UFO’s met disco ligte op mekaar geland het. Dis ouer as die Forbidden Palace en is gebruik om vir goeie oeste te bid.

Die ingang is omtrent R40, wat jou toegang tot die hele park gee. Die hoof aantrekking is nie die tempel nie. Dis die duisende mense in die park wat ad-lib yoga doen, kaart speel in die holy street of die 50+ outoppies in denim en DG aerobiese klas.

Die musiek is “Touch my body, I will touch your body.” As jy fotografie like moet jy elke oggend 07h00 hier oppitch en weer 18h00 loop. Jy sal jou National Geographic skoot hier kry.

Tiantan Dongmen stasie, lyn 5. Temple of Heaven. Exit A. (Uiteindelik is iets op ons lyn!)

Reg oor die pad is die coolste mark in Sjina. Hongqiao Pearl Market. 16 Hongqiao Lu. Dit is NIE ‘n perel mark nie, alhoewel twee vloere net perels is. Die ander drie is teleskope, skoene, klere, serpe, electronics, fake horlosies en algemeen alles wat jy gehoop het om in Sjina te koop. (Behalwe in my geval ‘n Tube-in-Tube Aseptic sterilizer. Hulle het nie gehad nie).
Ons het 3 Diesel en Timberland T-shirts vir R100 gekoop. As mens praat van Chinese Junk is daar baie hier. As jy praat van top-drawer copies is hier ook baie. Hierdie is nie vlooimark crap nie. Dis fantastiese kwaliteit produkte wat fantasties gecopy is. Die goed het die retailer sticker van Engeland of Amerika op. North Face Summit Series baadjies (Retail R3,000) vir R250. Nike Air drafskoene vir R60. Jack Wolfskin baadjie vir R400 (R4,000). Abercrombie baadjies vir R80. Dolce & Gabanna baadjies vir R200. Perfekte kwaliteit. Dik materiaal. Cashmere scarves vir R50. Kouse vir R6. Wii remote vir R80 (R750) en Wii games vir R20.

Pap gekoop strompel ons huis toe.

Na ‘n een uur stocktake en internet opsoek wat ons gekoop het begin ons aantrek vir die aandete. Vanaand (ons laaste aand in Beijing) is die aand vir Beijing/Peking Duck. Ons soek die internet deur vir beste eend teen die beste prys. Ons kry Dong something, Li something en Bian yi Fang. Dong is R300 per persoon, Li is R200 pp en Bian yi Fang is R100. Jy kry ander wat goedkoper is, maar kwaliteit inboet. Dis cheap en goed. My tipe plek. Hulle het ‘n paar winkels deur Beijing. Beijing het 20 mijoen mense, Shanghai het 22 miljoen en is die grootste stad in die wereld. Jy kan nie 20 miljoen mense eend gee met net 1 outlet nie. Jy moet franchise.

Ons besluit om groot te gaan vanaand. Ons gaan ons beste fake klere aantrek (saam met my sif-vrot Woolworths jean wat ek al 5 dae, insluitend een dag bergklim dra.) Ingrid trek haar Abercrombie figure hugging top, silk scarf, D&G baadjie en hare gestraighten met die fake R60 GHD masjien. Sy lyk cool. Ek trek my silk Yves St Lauren golf hemp en my velvet baadjie aan saam met my R6 Polo kouse. Ek lyk ook OK.

Ons vaar in die stad in op soek na die Elusive Beijing Duck. Ingrid vra hoekom hulle dit ‘n Peking Duck noem… waarna peek hy so erg? Ek lag so ek sukkel om by die deur uit te kom.

Ons wil eers ‘n taxi vat om die nag uit te geniet. Nie een wil stop nie. Ons lyk seker cheap. Skielik stop een reg voor ons en vra waarheen om te gaan. Ons wys hom die foto van die hotel met die restaurant in. Hy se vir ons ons moet uitklim want ons mors sy tyd.
Ons besluit om die trein te vat en te soek. Mens klim uit op lyn 5 (strike 2!) en stap dan in ‘n groot Sandton city tipe plek in (New World Center). New World Center het twee geboue aan weerskante van die pad en ons stap eers deur Galeria se 5 vloere op soek na die eend plek. Na amper opgee vind ons uit dis in gebou 2.
Ons stap oor die pad en kry hulle op vloer 3, soos die internet gese het. Hulle het ‘n menu so dik jy kan elke dag van die jaar iets anders eet. Baie items lyk baie goed, maar daar is natuurlik ook weer ‘n hele menu van lewendige merchandise wat voor jou geslag word. Die standaard skilpad, slang en allerhande binnegoed is ook daar. Ek het nog twee weke akklimatasie nodig om te begin eet aan die snaakse goed.

Ons blaai deur die classy menu maar op bladsy 1 is die eend. Dis R160 vir die eend wat genoeg is vir twee mense. Hulle het Vegetable scented- en Fragrance scented ducks, maar ons is hier vir standaard Beijing Duck. Ons drink twee ‘health juices’ vir R25 wat ‘n mors van geld is want dis seker 20% sap en water wat gefroth is. Ons swaai oor trusted Tsingtao bier toe. Hulle het nie, net Beijing beer. Ons bestel 2. Hulle laai 2 x quarts af. Jy kry die eend vir R160 en als die pariphinalia vir nog R50 vir twee mense. Beijing Duck is ‘n ritueel wat dun pannekoekies, komkommer, dik soya sous en spring onions behels.

Hulle bring die gebraaide een na jou tafel toe en sny hom daar.

Die kuns is om 80 snye dun eend uit te kry. Dan vat die waitress die eend, ‘n pannekoekie en twee chopsticks en doen ‘n move waar sy basies ‘n dun stuffed pannekoek met al die bestandele maak. Dit proe wonderlik. Ek eet 6 van my pannekoekies op teen die tyd dat al 10 Ingrid s’n op is. Sy het ‘n wurm! Ek eet teen streng doktersinstruksies ‘n paar stukke van die crispy vel. Dit is nie baie crispy nie en redelik vetterig. Bietjie te vetterig na my sin. Die bier is omtrent op teen die tyd dat ons dikgeeet terugleun en die eend die wenner aanwys. Daar is nog op die bord oor.

Die rekening is ¥222, wat omtrent R260 is. Dis ‘n bargain vir ‘n classy maaltyd in ‘n classy restaurant.

Ons strompel effe dronk terug Hoof stasie toe om die kaartjies na Tianjin te koop. Ons vlieg more uit Tianjin terug Kuala Lumpur toe en wil nie sonder kaartjies sit nie. Die kaartjie kos R70 per persoon. Ons kry die kaartjies na ‘n lang lyn by die hoof stasie. Dis ‘n bietjie van ‘n pyn in die gat om heeltyd na die hoofstasies te moet pickle om kaartjies te koop.

Uiteindelik kom ons by die hotel na ‘n dag waarin ons Beijing Duck in Beijing geeet het, die Temple of Heaven gesien het en wholesale geshop het.

Ons vertrek more uit Beijing kultureel ryker mense. Ons was op stasie 8 op die Great Wall of China. Ons was in die Forbidden City. Ons was in die vinnigste treine, die grootste stede, die beste metros en die mooiste parke. Ons het ‘n land gesien wat teen ongelooflike spoed groei en nie sy verlede saamsleep nie, maar dit koester en oppas. Ons het lugbesoedeling op ‘n ongelooflike skaal gesien, mense wat konstant oral spoeg en ons persoonlike spasie is ons ontneem.

Dis ‘n wonderlike, dinamiese land en ek wil weer kom (as Facebook, Youtube en WordPress werk.)

Ons vang die S2 trein van Beijing Noord stasie. Die stasie se naam op die metro is Xizhimen, so jy sal tot more soek as jy Beijing North soek. Dis op die nr 2 lyn. As jy in Beijing bly kies lyn 1 of lyn 2. Lyn 5 is crap. Dis soos om ‘n direkte lyn tussen Delmas en Brakpan te he. Dis altyd stampvol maar ek weet nie wie dit ry nie…

Ons koop die R10 treinkaartjies (of so iets, maar dis min) vir die S2 trein. Die eerste beskibare trein is 9.03. Ons moet omtrent ‘n uur sit. Daar is nie ‘n kitskos winkel vir ontbyt nie maar ons koop droee vrugte by die kafee. Droee piesangs (gooi dadelik weg), droee mango (moeilik opgeeet) en droee guava medalions (eet op).

Almal sit in ‘n wagkamer. So ‘n halfuur voor die trein ry begin mense in ‘n ry staan. Toe die trein wil wegspring kom ons agter dis omdat daar meer kaartjies as sitplekke is en ons moet staan. Ons sit op die vloer.

Aan die ander kant aangekom is daar ‘n 800 meter opdraande pad na die ingang toe. Elke Sjinees gorrel diep en spoeg. Dis die nationale sport. Die berge lyk hoog soos by Du Toitskloof. Tot die klip lyk so.
Die ingang is omtrent R60 per persoon. Jy stap verby 20 goue borde van Unesco tot New World Wonders tot Diners Club se world best. It pays to advertise.

Die klim is baie steiler en baie langer as wat mens dink. As jy by die eerste trappies op is split jy links (baie minder mense) of regs (baie mense.) Die mense stop en vat fotos in die pad en vroue met hoehaakskoene durf die tog aan. As jy so halfpad is kom jy agter hierdie is nie ‘n speletjie nie. Dis ten minste so moeilik soos om Vesuvius of Tafelberg te klim. Jy kan egter rus en ‘n Coke langs die pad koop. Daar is BAIE mense. Helfte kom van bo af ondertoe. Dis baie koud (seker 5 celsius) so dit help om nie te overheat nie. Ek het my fake Jack Wolfskin baadjie aan met die zip voor oop. Ek kan nie glo hoe goed ek dit hanteer nie. Die laaste stuk op die pad op is baie erg. Dis baie steil en die mense raak stadiger. Jy kan nie ritme kry nie.

Toe ons bo kom voel ek nog goed. Dis eintlik merkwaardig. Ons kyk na die pad af.

Nr 10 toring is die hoogste punt (ingrid staan agter. WHERE’S WALLY!) en jy kan terugstap, maar dis baie besig, of jy kan die ander pad terugneem. Ons kies opsie 2. Dis nie dieselfde pad wat jy reg aan die begin kan kies nie.

Die terugtog is lewensgevaarlik as jy gly. Dis baie, baie steil. Dit is die beter kant van die twee vir fotos en dra omtrent helfte van die stroom van die eerste kant. As ek weer moes klim sou ek weer dit in hierdie volgorde doen. As jy egter net gaan vir die fotos en die ervaring klim op die kabelkar tot bo. Dis baie vinniger en maklikker. Dit geld ook as jy gedruk is vir tyd.

Die bus terug kom na die euwel van die son-bere in ‘n hok wat staan en arms waai. Ek kan nie verstaan dat Unesco toelaat dat daar sirkusbere by die deur staan nie. Ek is baie bly dat ek son-bere kon sien, maar die toestande was baie erg. Ek kan ook nie verstaan hoe die bosse langs die muur sif vol plastieksakke en bottels le nie. Dit is jou land se hoof toeriste aantrekking, doen net iets om dit skoon te hou!

Die 919 bus staan rye by die uitgang van die muur. Dis maklik om in te klim, kaartjies is R15 elk en hy laai jou by die stasie op lyn 2 net voor Beijing North af. Hy ry ook as die bus vol is, wat beteken elkeen sit op sy eie stoel. Al die res van die mense op die bus slaap. Ek en Ingrid chat en kyk fotos.

Ons kry maklik die subway by die stasie en kom vinnig by die hotel. Beijing se subway is altyd stampvol. As ek dit nie meer skryf nie beteken dit nie dinge het verander nie. Dit is egter so goedkoop dis nie eers ‘n koste nie (R3 per trip per persoon). Ons kry ‘n skaal om ons bagasie te weeg voor ons vlieg. Dit kos R50 vir peace of mind. Ons mag die volgende oplaai:
-7 kg handbagasie elk. Dis ons oorspronklike handtassies.
-een laptopsak vir my
-een handsak vir Ingrid
-Een 20 kg tas.

Ons wil nog shop, so ons werk planne uit hoe om gewig te versprei. Elke tas word geweeg en ons basis word bepaal. Ons pak solank die klein tassies tot 7kg en kry die res geweeg. Na perfekte pak is ons op 16kg as ons die swaar jasse dra as ons vlieg. Ek onthou dat ons bevestiging by Air Asia gekry het en ek kyk weer na die kaartjie. O JOY! Dis 25 kg! Great!

Ons gaan slaap vir 3 ure na die bergklim vanoggend en word 20h30 wakker. Dis te laat om in die strate te gaan rondsluip.

Ons beplan nog bietjie, eet ‘n vullende aandete van Magnum roomys en Fanta Litchi wat ons by die hoekkaffee gekoop het. Dit was of die Magnum of die vacuum packed fried baby crabs, wat mens soos chips eet terwyl jy Judo kyk. 23h00 in die aand gaan ons slaap.